صابرين مدینه

همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم همه جا به هر زبانی بود از تو گفت وگویی غم و درد و رنج و محنت، همه مستعد قتلم تو ببر سر از تن من، ببر از میانه گویی به ره تو بس که نالم، ز غم تو بس که مویم شده ام ز ناله نالی، شده ام ز مویه مویی همه خوشدل این که مطرب بزند به تار چنگی من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی چو شود که راه یابد سوی آب تشنه کامی؟ چه شود که کام جوید ز لب تو کامجویی؟ شود صابرين مدینه...

    اصل این دستور را حضرت آیة الله سید محمدحسین حسینی طهرانی (ره)، در سال آخر عمر شریف و با برکت خود در یکی از جلسات برای خواصّ أصحاب خودشان از روی نسخۀ خطّی آیة الحقّ مرحوم آیة الله حاج میزا علی قاضی طباطبائی بیان فرموده، به عمل و مداومت آن تأکید نمودند و مخصوصاً به طلّابی که با حضرتش مأنوس بودند، أمر کردند آنرا در دفتر خود ثبت نمایند: «هان ای برادران عزیز و گرامیم – که خدای شما را در طاعت خود موفّق بدارد – آگاه باشید! متوجه و هشیار باشید که ما در قرقگ صابرين مدینه...